Translate

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2015

Όταν η Ποίηση και η Ζωγραφική δίνει ραντεβού για ένα ταξίδι, μια συμπαντική διαδρομή έχει δρομολογηθεί αγγίζοντας τα αστέρια του δικού μας ουρανού με αγάπη και σεβασμό στην τέχνη που υπηρετούμε ! ! !


Ευχαριστώ πολύ την Εύα Πελεκίδου ΕΥΑ Πελεκιδου Art Gallery για την τιμή που μου κάνει να φιλοξενήσει ποίηση μου δίπλα σε έργο της.


Μιαν ελπίδα ψιθυρίζει ο άνεμος
τούτο το πρωινό.
Σαν χθες ρακένδυτη στης πόλης
τις βοές γυρνούσα
καρικατούρα στο τσίρκο της ζωής.
Τριγύρω μασκαρεμένα ανθρωπίδια
πρόσωπα, απρόσωπα
τεράστια στόματα εκκωφαντικά.
Λόγια, λόγια, λόγια
ηχούσαν σαν μεγάφωνα
σπάζοντας τα τύμπανα
καίγοντας τα κύτταρα του εγκεφάλου.
Όχλοι ποδοπατώντας
το λευκό.
Μια ημιδιάφανη
στο ενδιάμεσο παραπαίω.
Άγνωστη μέσα στην απλοϊκότητα της φύσης
ανάρμοστη των απροσάρμοστων.
Καθρέφτες τριγύρω
αντανακλάσεις ψυχών
κι ύστερα ένα χαμόγελο
στην άκρη των χειλιών.
Μα πόσο αστείοι είστε!
Για μια στιγμή πιστέψατε
πως με πλανέψατε.
~ Γιώτα Τσερτεκίδου ~

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015

Ήρθε το τέλος . . .

Στεγνώνει η ψυχή
στην αφυδάτωση.
Πολυ φορέθηκε η κενοδοξία.
Δυο μέγγενες
σφίγγουν ευνουχίζοντας
συναισθήματα ματαιοδοξίας.
Απομακρύνονται
επιμελημένα
με τακτές σταθερές τροχιές.
Ειρηνικές φωνές χτυπούν ρυθμικά.
Οι καρδιές λυγίζουν.
Μέταλλα αμέταλλα
προσκυνημένα
υποκλίνονται.
Την μάχη στέψαν
του απροσάρμοστου χρόνου.
Δεν ευδοκίμησε η λιτότητα
σε μια άνιση μάχη.
Ήρθε το τέλος!
~Γιώτα Τσερτεκίδου~

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014

Αγγέλων Φτερουγίσματα

Πριν γυρίσεις την πλάτη,
στάσου.
Άνοιξαν οι πύλες
τα φαντάσματα του παρελθόν εχάθαν.
Δάκρυα λίμνασαν στις όχθες ποταμών.
Η μικρή ελπίδα κάθεται
ντυμένη στα λευκά
στολισμένη με κρίνους.
Κρατάει στα χέρια το ποθητό σου.
Ορίστε.
Αντίο.
Απόκοσμη, άγνωστη…
Σε περίμενε μια ζωή αυτοκτονώντας καθημερινά.
Μάτωσε να βγάλει τα καρφιά της ένα, ένα
είκοσι χρόνια να αποδεσμευτεί.
Εμπρός σου απροκάλυπτα, αποκαλύπτεται.
Πλάσμα ξεχασμένο στης ζωής το ρημαγμένο
παραγωγικό πλασματικό πένθος όπου σε βύθισαν.
Φως των δακρύων, απόσταγμα αγγέλων.
Περιπλάνηση.


Κάθομαι σε μια γωνιά και σε κοιτώ…

~ Γιώτα Τσερτεκίδου ~

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014

Καλημέρα και όμορφη εβδομαδούλα στους φίλους της καρδιάς μου ! ! ! Ένα αφιέρωμα από ένα Υπέροχο Θεϊκό πλάσμα την Ελένη Ζαραμητροπούλου μια από τις μεγαλύτερες Ποιήτριες που γράφει από παιδιόθεν με συγκίνησε αφάνταστα με την κριτική για το βιβλίο μου και την μοιράζομαι μαζί σας.Μεγάλη η τιμή να μιλήσεις για το βιβλίο μου Ελένη, σε ευχαριστώ!

 '' Η Ποίηση της Γιώτας Τσερτεκίδου φανερώνει την ευαισθησία της ψυχής της αλλά και το ταλέντο της να γράφει, αφού από νεαρή ηλικία γράφει ποιήματα και διηγήματα. 
Ο λόγος της τρυφερός και συγκινητικός. 
Το βιβλίο το διάβασα την ίδια νύχτα. 
Είναι μοναδικό, διαφορετικό απ' όσα έχω διαβάσει έως τώρα! 
Μια περιπλάνηση στα μονοπάτια της ζωής, ένα πέρασμα από τη ζωή στο θάνατο, τα στάδια της άρνησης και της παραδοχής, οι εμπειρίες ζωής, ο πόνος, η οδύνη, η ελπίδα, η λύτρωση, η προσμονή της στιγμής, ακόμα κι αν χρειαστεί μια αιωνιότητα! 
Η ποιήτρια, μια νεραϊδόβασίλισσα, αέρινη, διαχρονική! '' 
Αχ, αυτές οι ποιητικές βραδιές με βροχή!!! 
 Ελένη Ζαραμητροπούλου.