Όταν ο Θεός έπλασε τον Άνθρωπο, εποίησε την ομορφιά και εμφύσησε μέσα του την Ποίηση. Αγγελοφτερουγίσματα Αιωνιότητας θα ομορφαίνουν το ταξίδι της ζωής! Περίτεχνα υφαίνεται η ωραιότητα του λόγου, η ύψιστη χάρη της ψυχής, η αποκάλυψη των όσων είμαστε. Μέσα από την ποίηση ο άνθρωπος αποκαλύπτει τις πτυχές του χαρακτήρα του, μοιράζεται συναισθήματα, συγκινείται, πονά. Ευλογημένοι όσοι αγαπούν την ωραιότητα και αφιερώνουν τον χρόνο τους μόνον σε αυτήν!
Translate
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2015
Όταν η Ποίηση και η Ζωγραφική δίνει ραντεβού για ένα ταξίδι, μια συμπαντική διαδρομή έχει δρομολογηθεί αγγίζοντας τα αστέρια του δικού μας ουρανού με αγάπη και σεβασμό στην τέχνη που υπηρετούμε ! ! !
Ευχαριστώ πολύ την Εύα Πελεκίδου ΕΥΑ Πελεκιδου Art Gallery για την τιμή που μου κάνει να φιλοξενήσει ποίηση μου δίπλα σε έργο της.
Μιαν ελπίδα ψιθυρίζει ο άνεμος
τούτο το πρωινό.
Σαν χθες ρακένδυτη στης πόλης
τις βοές γυρνούσα
καρικατούρα στο τσίρκο της ζωής.
Τριγύρω μασκαρεμένα ανθρωπίδια
πρόσωπα, απρόσωπα
τεράστια στόματα εκκωφαντικά.
Λόγια, λόγια, λόγια
ηχούσαν σαν μεγάφωνα
σπάζοντας τα τύμπανα
καίγοντας τα κύτταρα του εγκεφάλου.
Όχλοι ποδοπατώντας
το λευκό.
Μια ημιδιάφανη
στο ενδιάμεσο παραπαίω.
Άγνωστη μέσα στην απλοϊκότητα της φύσης
ανάρμοστη των απροσάρμοστων.
Καθρέφτες τριγύρω
αντανακλάσεις ψυχών
κι ύστερα ένα χαμόγελο
στην άκρη των χειλιών.
Μα πόσο αστείοι είστε!
Για μια στιγμή πιστέψατε
πως με πλανέψατε.
τούτο το πρωινό.
Σαν χθες ρακένδυτη στης πόλης
τις βοές γυρνούσα
καρικατούρα στο τσίρκο της ζωής.
Τριγύρω μασκαρεμένα ανθρωπίδια
πρόσωπα, απρόσωπα
τεράστια στόματα εκκωφαντικά.
Λόγια, λόγια, λόγια
ηχούσαν σαν μεγάφωνα
σπάζοντας τα τύμπανα
καίγοντας τα κύτταρα του εγκεφάλου.
Όχλοι ποδοπατώντας
το λευκό.
Μια ημιδιάφανη
στο ενδιάμεσο παραπαίω.
Άγνωστη μέσα στην απλοϊκότητα της φύσης
ανάρμοστη των απροσάρμοστων.
Καθρέφτες τριγύρω
αντανακλάσεις ψυχών
κι ύστερα ένα χαμόγελο
στην άκρη των χειλιών.
Μα πόσο αστείοι είστε!
Για μια στιγμή πιστέψατε
πως με πλανέψατε.
~ Γιώτα Τσερτεκίδου ~
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015
Παρουσίαση του πρώτου μου βιβλίου '' Μια αιωνιότητα θα περιμένω την στιγμή σου''. Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014 στην Αστική Σχολή Αικατερίνης. Την παρουσίαση κάλυψε τηλεοπτικά η Δημοσιογράφος Εύη Μιχωλού που την ευχαριστώ από καρδιάς καθώς και το κανάλι Δίον Τηλεόραση που είναι πάντα δίπλα στους δημιουργούς με αγάπη και σεβασμό.
Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2015
Ήρθε το τέλος . . .
Στεγνώνει η ψυχήστην αφυδάτωση.
Πολυ φορέθηκε η κενοδοξία.
Δυο μέγγενες
σφίγγουν ευνουχίζοντας
συναισθήματα ματαιοδοξίας.
Απομακρύνονται
επιμελημένα
με τακτές σταθερές τροχιές.
Ειρηνικές φωνές χτυπούν ρυθμικά.
Οι καρδιές λυγίζουν.
Μέταλλα αμέταλλα
προσκυνημένα
υποκλίνονται.
Την μάχη στέψαν
του απροσάρμοστου χρόνου.
Δεν ευδοκίμησε η λιτότητα
σε μια άνιση μάχη.
Ήρθε το τέλος!
~Γιώτα Τσερτεκίδου~
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014
Αγγέλων Φτερουγίσματα
Πριν γυρίσεις την πλάτη,
στάσου.
Άνοιξαν οι πύλες
τα φαντάσματα του παρελθόν
εχάθαν.
Δάκρυα λίμνασαν στις όχθες
ποταμών.
Η μικρή ελπίδα κάθεται
ντυμένη στα λευκά
στολισμένη με κρίνους.
Κρατάει στα χέρια το ποθητό
σου.
Ορίστε.
Αντίο.
Απόκοσμη, άγνωστη…
Σε περίμενε μια ζωή
αυτοκτονώντας καθημερινά.
Μάτωσε να βγάλει τα καρφιά
της ένα, ένα
είκοσι χρόνια να
αποδεσμευτεί.
Εμπρός σου απροκάλυπτα, αποκαλύπτεται.
Πλάσμα ξεχασμένο στης ζωής
το ρημαγμένο
παραγωγικό πλασματικό πένθος
όπου σε βύθισαν.
Φως των δακρύων, απόσταγμα
αγγέλων.
Περιπλάνηση.
Κάθομαι σε μια γωνιά και σε
κοιτώ…
~ Γιώτα Τσερτεκίδου ~
Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014
Καλημέρα και όμορφη εβδομαδούλα στους φίλους της καρδιάς μου ! ! ! Ένα αφιέρωμα από ένα Υπέροχο Θεϊκό πλάσμα την Ελένη Ζαραμητροπούλου μια από τις μεγαλύτερες Ποιήτριες που γράφει από παιδιόθεν με συγκίνησε αφάνταστα με την κριτική για το βιβλίο μου και την μοιράζομαι μαζί σας.Μεγάλη η τιμή να μιλήσεις για το βιβλίο μου Ελένη, σε ευχαριστώ!
'' Η Ποίηση της Γιώτας Τσερτεκίδου φανερώνει την ευαισθησία της ψυχής της αλλά και το ταλέντο της να γράφει, αφού από νεαρή ηλικία γράφει ποιήματα και διηγήματα.
Ο λόγος της τρυφερός και συγκινητικός.
Το βιβλίο το διάβασα την ίδια νύχτα.
Είναι μοναδικό, διαφορετικό απ' όσα έχω διαβάσει έως τώρα!
Μια περιπλάνηση στα μονοπάτια της ζωής, ένα πέρασμα από τη ζωή στο θάνατο, τα στάδια της άρνησης και της παραδοχής, οι εμπειρίες ζωής, ο πόνος, η οδύνη, η ελπίδα, η λύτρωση, η προσμονή της στιγμής, ακόμα κι αν χρειαστεί μια αιωνιότητα!
Η ποιήτρια, μια νεραϊδόβασίλισσα, αέρινη, διαχρονική! ''
Αχ, αυτές οι ποιητικές βραδιές με βροχή!!!
Ελένη Ζαραμητροπούλου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




